น้ำมันพรายเทียน พรายเลือด หลวงพ่อเมียน

ลพ.เมียน วัดจะเนียง วัดนี้อยู่ไปทางอ.กระสัง จ.บุรีรัมย์ ลพ.เมียนท่านเป็นพระเขมรที่อพยพเข้ามาเมื่อช่วงสงครามกลางเมืองของเขมร ช่วงนั้นมีพระเขมรที่เรืองวิชาหลบเข้ามาอยู่ในเมืองไทยหลายรูปเหมือนกัน เหตุเพราะเขมรแดงไม่ต้องการให้มีพระ จับสึกไปทำนาหมด ม่ายก็ฆ่าทิ้ง พระรูปใดยังอยากครองเพศสมณะก็ต้องหลบเข้ามาฝั่งไทย ลพ.เมียนท่านเป็นศิษย์สายเขากุเลน ตักกสิลาวิทยาคมเมืองเขมร ท่านเป็นศิษย์ลป.สรวงด้วย ทางบ้านโยมท่านเองก็เป็นผู้มีวิชา โดยเฉพาะวิชาสายว่านยาต่างๆถือว่ายอดเยี่ยม วิชาประจำตัวที่มีเข้มขลังระดับสุดยอดสร้างชื่อเสียงของท่านคือวิชาพราย เทียน สีผึ้ง น้ำมันเมตตา และผสมสร้างของทางเสน่ห์ได้อย่างยอดเยี่ยม สร้างวัดจากสีผึ้งก็ว่าได้

การทำพรายเทียนจะต้องเลี้ยงว่านยาทางเสน่ห์เมตตาตามตำราบังคับ หลังวัดของท่านปลูกว่านเองเป็นแปลงใหญ่ นอกจากอจ.เปล่งและปรมาจารย์ทางว่านอีกเล็กน้อยแล้วผมไม่เคยเห็นใครหรือวัดใด เลี้ยงว่านได้แบบนี้เลย(ในสมัยนี้นะ โบราณไม่นับ) จากนั้นมาจะต้องเก็บว่านทำนำมันว่านและเก็บขี้ผึ้งอาถรรพ์ตามกำหนดให้ได้ใน เดือน 3 5 7 9แล้วเตรียมตัวไว้ ครั้นพอได้กำหนดฤกษ์ยามคือวันเพ็ญเดือน 12 จะต้องนำขี้ผึ้งและเครื่องว่านยาทั้งหลายมาควั่นเป็นเทียนขึ้นมา จากนั้นก็จะจุดเทียนขึ้นแล้วเดินมนต์ปลุกเสก (เข้าใจว่าน่าจะใช้กสิณไฟด้วยของจึงแรงและเร็ว)ตอนจุดนี่เทียนจะลุกฮือเลย ครับเพราะมีส่วนผสมพวกนำมันด้วย ถ้าไม่เชี่ยวชาญการเดินมนต์จริงๆจะเสียพิธี เสร็จแล้วนำตาเทียนที่ได้นี่แหละที่เรียกว่าพรายเทียน จะไม่แห้งแต่จะเป็นของเหลวข้นๆ พรายเทียนนี้มีความแรงมากขนาดที่ว่ากันว่าใช้ดีดสาวได้เลยทั้งๆที่ไม่มีผีมี สางที่ไหน(ตำรานำมันดีดสาวที่ไม่ได้ใช้ผีนี่มีหลายแบบนะครับ อย่าคิดว่ามีแต่นำมันพรายอย่างเดียว) ลพ.ท่านไม่ให้ใครเลยนะ พรายเทียนนี่ใช้เป็นหัวเชื้อในการทำสีผึ้งแมลงทับและของขลังอื่นๆ อ้อ อาจมีศิษย์ที่ท่านใกล้ชิดได้ไปบ้างแต่ต้องรับสัจจะว่าจะไม่เปิดขวด พกลูกเดียว